Wetende dat arbeidsmigranten een belangrijk onderdeel zijn van het verdienmodel van de ondernemers, bekijk ik het plan kritisch. Ik heb moeite met de slogan ‘Please in my backyard’. Schrijnender kan ‘t namelijk niet. Wees eerlijk, de belangrijkste reden om arbeidsmigranten onder te brengen in ‘Groenwijk’, zeg maar de 18e dorpskern van onze gemeente, ver weg langs de A7, is nou juist dat we ze niet in onze nabijheid dulden. Daartoe heeft de gemeenteraad in december 2019 nota bene een amendement aangenomen, waarin letterlijk staat “Maak een einde aan tijdelijke huisvesting in kernen (woonwijken en linten)”.

Het samenbrengen van arbeidsmigranten buiten de bebouwde kom, op een plek die vanwege geluidsoverlast en fijnstof ongeschikt is voor woningbouw, neigt mij teveel naar apartheid. Er is een township in de maak. Laten we daarmee oppassen, geen tweederangs burgerschap creëren. Behandel iedereen, zoals je zelf behandeld zou willen worden. En ontneem degenen, die voornemens zijn om hier te blijven, niet de mogelijkheid om fatsoenlijk te integreren.

Het plan zou acceptabeler zijn als het gewoon hier en daar binnen de bebouwde kom gerealiseerd zou worden. Dan zouden de kamers tevens verhuurd kunnen worden aan lokale inwoners, die om wat voor reden dan ook dringend een dak boven hun hoofd nodig hebben. Dan zou er simpelweg sprake zijn van sociale woningbouw. Daar is in onze gemeente behoefte aan. Maar wat denkt u, zou de grote investeerder er dan nog trek in hebben?

George van Keulen

Raadscommissielid GroenLinks Medemblik

george.vankeulen@raadmedemblik.nl