Je kunt geen krant openslaan of de TV aanzetten of het gaat over de aanzwellende stroom vluchtelingen, Syriërs en Afghanen, richting Europa met beelden die meer zeggen dan 1000 boeken. Aangrijpend en schokkend. Een immens probleem waar niemand precies de weg in weet hoe dit in humane banen te leiden.
Jaren geleden, tijdens mijn middelbare schooltijd en lang daarna las ik boeken uit het begin van de vorige eeuw. Boeken, waarin het tijdbeeld van toen, de opkomst van het socialisme, de emancipatie van de arbeiders en de eerste feministische golf, beschreven werd. Ik noem een boek: “De klop op de deur“ van Ina Boudier- Bakker. Er wordt hierin een beeld geschetst hoe het een rijke regentenfamilie te Amsterdam in die tijd vergaat. Dat was toen, dacht ik, terwijl ik die boeken las en prees mezelf gelukkig dat ik niet in die tijd leefde. Inmiddels weet ik dat dat niet zo is. Ook nu wordt er op onze poorten van Europa geklopt door mensen, die hetzelfde willen als wij. Ook nu gaat het, net als de arbeiders en vrouwen van toen om het verlangen naar een beter leven, met meer rechten en herverdeling van inkomen, kennis en macht. Dat geeft hoe je het ook wendt of keert onrust en onzekerheid, wellicht instabiliteit en opstand bij mensen, die nu in welvaart en vrijheid leven. Het dwingt ons echter tot nadenken. Het is makkelijk praten vanachter mijn computer, maar een ding weet ik zeker: We zullen dit onder ogen moeten zien, als een niet te ontkennen werkelijkheid. Die mensen verlaten niet voor niets huis en haard. Dat doen ze, omdat ze hier voor hun kinderen een beter leven willen. Het zal veel van ons Europeanen vergen, maar we zullen onze welvaart en verworven rechten moeten delen.
Ria Manshanden,fractievoorzitter GroenLinks
Medemblik.GroenLinks.nl